Zaczęło się - jak to zwykle bywa - zupełnie niewinnie. Grając w dziesiąte Final Fantasy, zapragnąłem poprowadzić kiedyś taką fabułę. Z rozmachem, z zaangażowaniem, można rzecz - z wykopem. Zacząłem myśleć nad taką kampanią, ale szybko dotarłem do stwierdzenia, że żaden ze znanych mi systemów nie daje mi odpowiednich narzędzi. Że żaden świat ani żadna mechanika nie umożliwia mi przygotowania wymażonej kampanii bez znacznych przeróbek.
To była moja prywatna chwila system does matter.
Nie pozostawało mi nic innego, jak stworzyć własny system, nastawiony dokładnie na takie kampanie. No właśnie, ale jakie właściwie miały by one być? Moje pierwsze spisane założenie:
“Postaci dokonują wielkich czynów w obronie Sprawy, potencjalnie Zmieniając ją po drodze. Gracze, przed tworzeniem postaci, tworzą Sprawę. Może to być państwo, osoba (np. książe) czy nawet idea.”
(Tak, tak, dużo Wielkich Liter.)
O co chodzi? Fabuły, które chciałbym naśladować dzięki mojej grze, takie jak Władca Pierścieni, rzeczony FFX czy Narnia, mają wspólną cechę - ich bohaterowie działają w imię wyższych celów. Nie kierują nimi egoistyczne pobudki, ale dobro całego świata. Heroizm zaś nie polega na wybijaniu hord przeciwników, ale na konsekwencji w dążeniu do celu pomimo przeciwności.
Druga wielka litera to Zmiana. Świat moich wzorcowych opowieści nie stoi w miejscu. Entowie wyruszają na ostatni marsz, Aslan umiera (i się odradza), smok strzegący Bevelle zostaje zabity, a Measter Seymour Guado staje się nieumarłym. Świat ciągle się zmienia. Ja w swojej grze chciałbym, aby zmiany wynikały z wyborów graczy, aby były świadomymi decyzjami - zdobędziemy to i to jeśli poświęcimy tamto.
Dodatkowymi, niegdzie nie spisanymi wymaganiami (bo wynikającymi z moich osobistych poglądów na RPG) było: lekka mechanika oraz duża rola graczy w tworzeniu elementów sesji - świata, miejsc, NPCów. Postawa Reżysera.
Leave a comment